Als je leest dat er elke 30 seconden een weblog bijkomt, dat er meer boeken uitkomen dan ooit en dat het aantal websites inmiddels ongeveer zillioen is, dan lijkt het logisch dat kennis en informatie op het web elke dag gigantisch toenemen.
Toch wil ik hier de stelling verdedigen dat er elke dag meer kennis verloren gaat dan er bijkomt.
Als fervent bibliotheekminnaar ben ik ook mensen gaan beschouwen als levende boeken vol verhalen. Met ieder mens die overlijdt sterven er ontelbare herinneringen aan anderen, die inmiddels al vergeten zijn. Er verdwijnen unieke verhalen, die nooit meer verteld zullen worden. Slechts een enkeling leeft fragmentarisch voort in boeken, kunstwerken, portretten en foto's of tegenwoordig digitaal in communities.
De meeste mensen zijn echter na een of twee generaties vergeten of verbleekt tot een tweedimensionale schim.Enkele maanden geleden overleden in Engeland de laatste twee veteranen uit de 1e wereldoorlog, Harry Patch (111 jaar) en Henry Allingham (113 jaar), op de foto genomen in 2008 respectievelijk midden en links. Rechts de toen 108-jarige Bill Stone. Daarmee zijn de laatste persoonlijk herinneringen in Engeland verdwenen.
Nog heel even en de allerlaatste veteraan van WW I is niet meer. Harry Patch werd overigens de oudste Engelse auteur ooit toen hij samen met Richard van Emden in 2007 het boek "The last fighting Tommy" schreef.
Kennis op microniveau gaat hiermee voorgoed verloren. De samenleving bestaat uiteindelijk uit een bibliotheek vol met levende verhalen. Maar ieder levend boek wordt eens afgeschreven en verdwijnt. Soms blijft een grafsteen als en soort cataloguskaartje over. Hier vind je nog de basale gegevens, naam en data en soms een kleine annotatie.
Van miljarden van deze boeken is niets meer over. Verloren kennis en informatie. Er komt voortdurend nieuwe kennis en informatie bij, maar die kan nooit de oude vervangen.
Gelukkig is er Google nog die als groots streven heeft alle kennis ter wereld te ontsluiten, ook die er in ons hoofd schuilt. Of je daar nu persoonlijk heel blij van wordt is nog maar de vraag, maar voor de herinneringen van mannen als Harry Patch zou dat nuttig zijn geweest. Alhoewel de nachtmerrie die zij beleefd hebben is misschien te gruwelijk om vast te leggen.
BeantwoordenVerwijderenEn gelukkig hebben wij het Register van de dag van gister, die juist herinneringen wil vastleggen en ontsluiten.