zaterdag 9 januari 2010
Ding 12: Microblogging met Twitter
Als ik een ding zeker weet dan is het dat Twitteren voor mij voorlopig niks is. De presentatie "Twitter in plain English" vind ik ridicuul, de 'Kracht van Twitter" van Erwin Blom, vind ik ronduit irritant en de Youtube video van Kassa vind ik van bedenkelijk laag niveau.
Het echte leven zou zich tussen de bedrijven van e-mail, chat en blog afspelen.Je leert mensen beter kennen omdat je nu hun berichtenstroom kunt volgen. Je weet wanneer ze koffiedrinken, uit eten gaan, de schoonouders op bezoek krijgen of kattenvoer halen. Ik vraag me af wie de definitie van dat echte leven heeft gegeven en wil weten wat al zijn of haar 2000 volgers in realtime doen. Twittersearch bekeken, ook de geavanceerd opties, en kwam gewoon ongelofelijk veel van wat Kassa gelul noemt tegen. Ik chat liever drie uur met een enkele vriend, dan dat ik de tweets van 50 'vrienden' binnenkrijg. Als ik dan in Bibliotheekblad lees dat zelfs Paris Hilton twittert, dan denk ik: bijna quod erat demonstrandum. Ik ben geen volgzaam type, dus termen als follower spreken me ook helemaal niet aan. Kortom ik heb geen twitteraccount aangemaakt.
Zo langzamerhand begin ik me een beetje te voelen als Waldorf en Statler uit de Muppetshow:)
Zie ik dan helemaal geen mogelijkheden voor Twitter. Jawel hoor, als Twitteraars sites als Friendfeed gebruiken kun je ook via andere social Media tweets lezen. Zo lees ik van een beperkt aantal mensen tweets via Facebook. En ja, sommige mensen zijn inderdaad interessant en/of zij posten interessante links via tiny urls.
Kan een bibliotheek er iets mee? Natuurlijk wel, je kunt in maximaal 140 tekens mensen die je volgen attenderen op je programma, aanwinsten, nieuw ontwikkelingen oid. Je moet alleen wel zorgen dat je volgelingen krijgt natuurlijk. En dan nog even het rendement meten, wat levert het de bibliotheek op.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Ai Brammetje Bram, ik had niet verwacht dat ook jij in de grote Twittervooroordeelval zou vallen. Denk je dat Twitter werkelijk zo succesvol zou zijn als mensen alleen maar neuzelden over hun toiletgang en eetgewoontes? Twitter is net als het leven zelf. De celebrities volg omdat je nieuwsgierig bent, familieleden en vrienden uit personal interest en collega's om de nieuwtjes uit het vak te leren.
BeantwoordenVerwijderenMijn belangrijkste informatiebron is inmiddels Twitter geworden. Serendipity. Niet dat ik als een wezenloze aan het Twitteren ben en de hele dag mijn Twitteraccount volg. Maar bij tijd en wijle komen er heel belangwekkende zaken voorbij die ik anders gemist zou hebben. En als ik er niet ben en geen tijd heb voor Twitter, jammer dan. Als et echt belangrijk is Twitteren ze nog wel een keer. En lees in het eerder genoemde artikel van Gerard Bierens maar eens hoe hij Twitter inzet om naar informatie te zoeken.
En Twitter alleen gebruiken om te zenden, dat is me wat te beperkt. Web 2.0 is tweerichtingsverkeer en dat betekent dat je Twitter prima kunt gebruiken om je volgers te vragen om input en reacties. Om met hen in discussie te gaan. En veel van je tweets kun je automatisch genereren. Bijvoorbeeld op het moment dat je een nieuw bericht op je blog hebt geschreven. Sommige mensen lijken hyperactief, maar zij koppelen web 2.0 diensten en gebruiken meerdere kanalen om hun boodschap de wereld in te slingeren.