Zo af en toe kom ik buitengewoon lyrische beschrijvingen tegen van web 2.0 ontwikkelingen en het social web. We worden steeds socialer, delen alles met elkaar en we leven nog lang en gelukkig. Ik chargeer uiteraard enigszins. Ik geloof daar natuurlijk geen snars van. Het was niet voor niets dat defriending uitgeroepen werd tot een übertrend in 2009. Het begrip vriend heeft in de web 2.0 contekst een andere betekenis gekregen en is als het ware uitgehold. Vage kennissen voegen je toe op allerhande sites of nodigen je uit voor een santekraam aan 'social utilities that connect people'. Waarom willen we in 's hemelsnaam met dezelfde mensen bevriend zijn op Hyves, Facebook, LinkedIn en nog meer? Dat is dan de ene kop.
De andere is natuurlijk dat ik door web 2.0 weer in contact ben gekomen met oude vrienden, klasgenoten van de lagere school en via Schoolbank aan klassefoto's gekomen ben, die ik zelf niet meer had. Dat ik nieuwe vrienden heb opgedaan, met wie ik al jaren online contact onderhoudt, foto's utiwissel en bij wie ik op bezoek geweest ben in verre uithoekenvan de wereld. Mijn wereldbeeld is verbreed. Ik heb gezamenlijk interesses met mensen, die ik hiervoor niet kende, maar met wie ik nu kennis deel. Dat is de andere kop.
Van al die 50+ sites over Flickr voor bibliotheken werd ik niet echt warm. Wie zit er nu echt te wachten op foto's van bibliotheken (natuurlijk zet je er een paar op je site). Foto's van activiteiten etc. zijn aardig, maar niet wereldschokkend en zullen de bibliotheek niet redden. Foto editors gebruiken voor aankondigingen, affiches e.d., vooral doen, maar laat het over aan de communicatiemedewerkers e.d., anders wordt dat het nieuwe gefröbel voor bibliothecarissen. Die laatste moet je inzetten voor echt belangrijke en onderscheidende zaken. En Librarian trading cards? Nooit meer over praten.
Wat zie ik dan wel als mogelijkheden voor Flickr? Nou bijvoorbeeld het volgende:
1. Beschikbaar stellen van historische fotomateriaal, zoals de Library of Congress dat doet.
2. Via publieksparticipatie verrijken van content. Zet bijvoorbeeld foto's online van de plekken die belangrijk
zijn in de Millenniumtrilogie. Beelden kunnen, in ieder geval voor sommigen, een verrijking zijn van tekst.
Anderen vormen liever hun eigen beelden.
3. Een project als Biebmaps, waarbij informatie, dus ook foto's 'op de kaart' kunnen worden gezet.
De visie van de Stadsbibliotheek Haarlem, die ik mee heb helpen vormgeven is overigens duidelijk web 2.0 georiënteerd.
En blogs, intern of extern? Kan allebei, maar ik zou gaan voor extern. Zorg dat je klanten wat meer van je horen en dat ze kunnen reageren en participeren. Niet te elitair of navelstaarderig, maar lekker praktisch.
En last but not least, de bibliotheek heeft een educatieve taak t.a.v. media. Tegenwoordig noemen we dat Mediawijsheid, het aanleveren van vaardigheden om informatie te vinden, te beoordelen op juistheid, te kunnen verwerken en te kunnen meedoen in een gemedialiseerde wereld. Iedereen 'master of the internet'.
Of is de nieuwe trend straks dat de bibliotheken alleen nog werken volgens het nieuwe adagium "connectie met de collectie", waarbij de collectie gedefinieerd wordt als de fysieke en digitale bronnen die de bibliotheek in bezit of licentie heeft?
Dan kunnen we de educatieve kant toch overlaten aan volksuniversiteit en welzijnswerk?
Altijd weer een uitvoerige en afgewogen bijdrage. Goede ideeën. En het is goed om de gereedschapskist te kennen en uit te breiden, zodat je in staat bent de juiste tools in te zetten bij het oplossen van een probleem. En daarbij gaat het vaak om kruisbestuivingen, zoals bijvoorbeeld bij Biebmaps. Mooi project!
BeantwoordenVerwijderen